Preian Menyang Omahe Eyang
Pas preian sekolah wingi, aku lan keluargaku budhal menyang omahe Eyang ing desa. Hawane isih seger lan atiku seneng banget amarga wis suwe ora ketemu. Ing dalan, aku ndeleng pemandangan sawah sing ijo royo-royo lan gunung sing katon endah saking kadohan.
Tekan ing omahe Eyang, aku langsung salim lan ngabekti. Eyang katon seneng banget nampa tekane putu-putune. Omahe Eyang isih tradisional, asri, lan akeh wit-witan ing latar kaya wit pelem lan rambutan.
Ing kana, aku diajak sepupuku mancing ing kali mburi omah. Banyune bening lan adhem. Senajan mung entuk iwak cilik-cilik, nanging atiku seneng banget bisa dolanan banyu. Pas awan, Eyang putri masak panganan kesenenganku, yaiku sega liwet, sayur lodeh, lan ayam kampung goreng. Rasané uenak tenan, nganti aku nambah ping pindho.
Sorene, aku lungguh ing amben ngarep omah karo Eyang kakung, ngrungokake crita jaman biyen nalika Eyang isih enom. Swasanane tentrem banget, beda karo ing kutha sing rame lan akeh swara montor.
Ora krasa wis wayahe kudu bali menyang kutha amarga sesuke Bapak kudu nyambut gawe. Senajan mung sedhela, nanging ati iki krasa ayem lan seneng bisa kumpul karo Eyang. Sakdurunge mulih, Eyang menehi oleh-oleh asil kebon kanggo digawa bali. Aku janji bakal kerep dolan mrene maneh yen ana preian.
